Μιλα μασ κι ασ μην μασ αγαπασ

Μια γυναίκα εξομολογείται.
Κατηγορία:
Ημερομηνία δημοσίευσης:
20/9/2016

Όσο μεγάλη κι αν είναι η πόλη που μένεις, τα social media έχουν φροντίσει να την μικρύνουν πολύ. Πάρα πολύ. Τόσο πολύ, ώστε να μας χωράει όλους ξαπλωτούς, τον έναν δίπλα στον άλλον. Ένα υπερμεγεθες κρεβάτι εν ολίγοις. Βγαίνεις το βράδυ, κάνεις check in, σε βλέπει κάποιος που είναι στο ίδιο μέρος, σε κάνει add. Δεν έρχεται να σου μιλήσει, όχι, προτιμά να σoυ κάνει αίτημα φιλίας και να σου πει χωρίς να σε κοιτάζει πως σε ξεχώρισε ανάμεσα σε όλες τις παρουσίες του μπαρ. 

Αυτή είναι η μοίρα της γυναίκας εν έτει 2015. Να γίνεται όμορφη, να βγαίνει με τις φίλες της και να περιμένει, έρμαιο του facebook, του twitter, των hashtags και των check – ins, τον τέλειο άντρα, το γαλάζιο αίτημα φιλίας πάνω στο άσπρο άλογο. 

Τις προάλλες είχα βγει με τις φίλες μου, και ένα παράξενο όν που προσομοιάζε με άντρα με πλησίασε. Και οποία έκπληξις(!), ήξερε να αρθρώνει και μου μίλησε. Τα μάτια μου έκανα αστράκια «Μίλα ολόφωτε άγγελε», σκέφτηκα και φυσικά του απάντησα και κουβεντιάσαμε, ανεξάρτητα με το αν μου άρεσε. Και μόνο το γεγονός ότι βρέθηκε ένας τύπος που τόλμησε να με πλησιάσει, ενώ όλοι στέλνουν στα τσατ «Hi κούκλα τι γίνεται;», τον έκανε ξεχωριστό. 

Το επόμενο πρωί ένας τύπος μου έδωσε το τηλέφωνό του στο μετρό, ενώ ένας άλλος είχε μιλήσει σε μια φίλη μου σε ένα πάρτι και ο παρκαδόρος έγραψε το κινητό του στην τρίτη της παρέας, στην απόδειξη στάθμευσης. Μήπως κάποια έκλειψη ή πανσέληνος είναι υπεύθυνη γι’ αυτό; Ή απλά οι άντρες αποφάσισαν ν’ αρχίσουν να μιλούν;

Απ’ όλους τους τρόπους με τους οποίους μπορεί να μας προσεγγίσει ένα αρσενικό, αυτός που θα εκτιμηθεί περισσότερο είναι και ο πιο «ριψοκίνδυνος». Ναι, αναγνωρίζουμε ότι το να μας πλησιάσεις και να μας μιλήσεις μπορεί και να μην έχει τα αποτελέσματα που θα ήθελες, αλλά σίγουρα θα σημειωθεί στο «βιογραφικό επικοινωνιακής δεινότητάς» σου. 

Οι μόνοι άντρες με τους οποίους επιλέγουμε να βγούμε ένα πραγματικό ραντεβού, είναι εκείνοι που έχουν το θάρρος να μας μιλήσουν. Να σηκωθεί από την παρέα του, να δει όλος ο κόσμος ότι ξεχώρισε εμένα απ’ όλο το μαγαζί και μάλιστα βρήκε το θάρρος και την τόλμη να μου μιλήσει. Αυτό που το να πεις «γεια» σε κάποια, θεωρείται πλέον άθλος, σε βολεύει πολύ. Ρίχνει πολύ χαμηλά τα standards στα προαπαιτούμενα: να έχει απλά στόμα και να μιλά. 

Μπορεί στην αρχή να ντρέπεσαι, αλλά θα δεις ότι το να μιλάς στις γυναίκες που σου αρέσουν, θα γίνει σύντομα συναρπαστικό και απελευθερωτικό, ακόμα κι αν σου ρίξουν και κανένα άκυρο μερικές. Θα εξελιχθείς από έναν nerd του διαδικτύου, σε έναν πραγματικό άντρα που αντέχει ακόμα και το «όχι».

Σύμφωνα με τον Edward Royzman, έναν λέκτορα ψυχολογίας από το παν/μιο της Pennsylvania, υποστηρίζει ότι η αμεσότητα αυτής της τακτικής, είναι που γοητεύει τόσο εμάς τις γυναίκες. «Αποκαλύπτεις έτσι χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς σου, όπως τόλμη και προθυμία να αρπάξεις τις ευκαιρίες που σου παρουσιάζονται, που από πλευράς εξελικτικής ψυχολογίας τουλάχιστον, είναι ελκυστικά για το αντίθετο φύλο». 

Σύμφωνα με τον Royzman βέβαια, πρέπει να ευγνωμονούμε εν μέρει και την μανία με τα social media «Οι άνθρωποι σήμερα ανεβάζουν προσωπικές  πληροφορίες online, τις οποίες μπορούν να δουν χιλιάδες άγνωστοι άνθρωποι. Το γεγονός αυτό μας κάνει πιο δεκτικούς στην ιδέα του να είμαστε οικείοι με παντελώς άγνωστους ανθρώπους.»  Επίσης υπάρχει και η αντιστροφή των μοντέρνων ρόλων και τώρα πια οι άντρες σκέφτονται: «Αυτή έχει τον αριθμό μου, εγώ όχι. Οπότε περιμένω εκείνη να κάνει την επόμενη κίνηση κι εγώ απλά περιμένω το τηλέφωνο να χτυπήσει.»

Ναι μεν θέλουμε ισότητα, αλλά το πρώτο βήμα πρέπει να ‘ναι πάντα δικό σας και μάλιστα να περιλαμβάνει άμεση, ανθρώπινη επαφή. Μας αρέσει ο αυθορμητισμός, σταμάτα να ψάχνεις τη γυναίκα των ονείρων σου στην αναζήτηση του facebook. Μπορεί να κάθεται δίπλα σου στο μπαρ απόψε το βράδυ.

ΣΧΟΛΙΑ